Vertrouwen is de basis van een fijne samenleving. Ga uit van vertrouwen (mensen zijn in principe goed – zie ook boek van Rutger Bregman: De meeste mensen deugen.), reduceer formele controle (zoveel controle heb je toch niet, en controle is niet gratis). Geen papierwerk voor leraren, doktoren of burgers, maar vertrouwen in burgers en de professionaliteit van werknemers.
Laat controle los want het is een illusie, kost tijd en zonder controle gaat het beter:
- Belangrijke gebeurtenissen komen vooral uit toeval – daar heb je weinig controle over. Denk b.v. aan je partner, baan, collega’s, of het grote succes van je bedrijf omdat je op het juiste moment het juiste product had.
- Als je echt in controle bent, heb je geen controle nodig, maar stuur je gewoon bij. Als je niet in controle bent, is controle alleen een illusie die leidt tot teleurstelling. (Zie ook Realisme.)
- Controle kost inspanning (denk b.v. aan vele uren administratie i.p.v. met je vak bezig zijn in de zorg en onderwijs). Zorg er liever voor dat controle niet nodig is.
- Beter een menselijke benadering van onderaf i.p.v. controle van bovenaf.
- Leren van mensen die hetzelfde doen zonder machtsverhouding werkt beter.
Weg met controle: vraag terugkoppeling op vakmanschap door gelijke collega’s, niet door financiële werknemers. Zie ook het boek “voorbij de management maatschappij”:
Maar daarnaast is er ook en tweedeling tussen degenen die controleren en degenen die gecontroleerd worden. Tussen de medewerkers en de managers, of tussen het financieel management en het operationeel management. Ook hoogopgeleide artsen of docenten kunnen door managers gecontroleerd worden. Zij worden dan niet gecontroleerd op hun vakmanschap, maar op hun bijdrage aan de financiële doelstelling. Er is dus een dubbele tweedeling: tussen hoog- en laagopgeleid, en tussen zij die controleren en zij die gecontroleerd worden, tussen de financiële opdrachtgevers en de anderen.